Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Orhan bey tükenmişliği öyle içten anlatmışsınız ki...yürek acıları,anılar,ayrılık,bilinmezlik ve tükeniş...hepsi birbirine içine geçen duygu yansımları...bunu yaparken kimi zaman kırlangıç kuşunu / kimi zaman kır manzarasını/kimi zaman tren düdüğünün sesini ustalıkla mısralarda gezdirmişsiniz...tebrikler...selam,saygı ve sevgilerimle...
tatmak gibi, özümseyerek...ruha değer katan her yönü...
kelimeler düşüncelere yol açar, bilinmezlikler/ tükenmişlikler hayat izleri..
kutlarım Orhan Bey...selamlar...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta