Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
hisler küllensin belki ,ama , sönmesin..
bir gün bir yerde mutlaka yaşanılacak sevdalar yine yeniden hep olmalı..
dizelere tebriklerimle...
Güzel şeyler düşünülmüş..
Kurgu da iyi gibi
ama
sözcükler yetersiz kalmış
sözlük okumalı...
söz
lük
ö
nem
li
:)
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta