Bir daha açmamak üzere
sandığa koydum mutluluğumu,
En ulaşamayacağım raflara kaldırdım
yaşama sevincimi,
Gülücüklerimi derin bir çukura gömdüm,
İçimdeki çocuğu
bilerek bir yerde unuttum,
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta