Zavallı ayaklarım çekti bu hoyrat teni.
Aldığım her bir yara, onada bir pay verdi.
O acıyı duyunca kahreden bu bedeni;
Benim için kendini bitmez yollara serdi.
Bu yollarda bıraktım gözlerimin ferini
Artık kendimi bile aynada görmez oldum.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
