Çile yumaklarına hayat ipini,
Dolaya dolaya bitiremedim.
Acı duraklarında bende kendimi,
Kopara kopara bitiremedim.
Benzedim toprağa muhtaç tohuma,
Bir damla su için yana kavrula,
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




nedendir bilinmez insanoğlu birşeyler istediği zaman hep kendinden bir parça kopar. parçaların son demi ise olgunluk olsa gerek.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta