Gözyaşlarıyla sulanmış yirmi üç bahar var avuçlarımda
Gülmeyi yasaklamış bana tanrılar
Öfke dolu bir yanardağ patlar içerimde
Tarumar olur sırca saraylarım
Kin fışkırır gözlerimden sevgi yerine
Küfürler savururum insanlığıma, lanetlenmiş kaderime ağlarım
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta