Ne acılarıma şahit duvarlar kaldı
Ne isyanıma koşan geceler
Düştükçe kalemimden derin heceler
Bende küçük bir çocuk kaldı
Zaman olmadık anda seni benden aldı
Zamanla alıştı yokluğuna gözler
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta