Tükenir Şiiri - Bekir Erçalışkan

Tükenir bazen...
Ekmek, su tükenir.
Bazen tutulur dilin;
Söz tükenir.
Bazen de ağlamaktan,
Gözünde yaş tükenir.

Meydan okumaktan yıllara,
Derman tükenir.
Dayanamaz insan;
İsyan eder, küfreder...
Edep tükenir!

Tükenir bazen özgüven,
Benliğini kaybeder;
Kendine inancı tükenir.
Bazen de ümitler tükenir;
Doğduğuna kahreder,
İnançlar tükenir.

Tükenir geçmiş;
Geleceğini kaybeder,
Hayat tükenir.
Geçer yıllar su gibi;
Ömür tükenir.

Tükenir mi her şey?
Sevdalar tükenir mi?
Tükenir mi aşklar da,
Ekmek gibi, su gibi?
Vazgeçer mi insan sevdiğinden?
Yürek tükenir mi?
Cananım dediği can da...
Tükenir mi?

22.09.2012
11:50