vakitler ucuzlamış gibi
insan denen neydi ki
acizliğe yenilmeyen
güçlüyüm diye direnen
karşımda
ve solarken içimde bir çiçek daha
dökülecek yaprağım kalmadı...
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta