Ve tükendim işte,
Ne adım atacak dermanım kaldı,
Nede nefes alacak gücüm,
Bir kemik torbası bedenim,
Ve onun içindeki acılarla kıvranan ruhum,
Yalnızlığın doruk noktasındayım yine,
Çektiğim acıları anlatamıyorum kimseye,
Her gün bu kadar güzel mi bu deniz?
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;
Devamını Oku
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;




Aminnn... Ama benim tanıdığım Burhanettin bey okadar güçlüki???? Anlayamadığım yalnızlıklar sizi çok üzmüş sanırım... Gönlünüzdeki iman hiç yok olmasın.. Yinede yüreğinize sağlık...Saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta