Ufka bakıyorum
Ufukta bir çığlık sesi kopuyor.
İnsan oğlu, hayata yenilmiş.
Bütün herşeyinden,vazgeçmiş..
İçimizde,dinmeyen bir ateş var.
Hiç bitmeyecek kadar,öfke var.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta