Nesli tükenmiş son varlık olduğunu bilemedim sevgilim.
soyu kurumuş son baharların asla bir daha kış mevsimine
güzel yüzündeki maviye dönüşen göz bebeklerinin
aynası olmayacağını bilmezdim.
Sen sustuğun umursamaz tavırlarının esiri olmayacağımı bilmezdin.
ne senin gölgenin esiri oldum nede senin hasretinden derhem derhem eridim. nede senin her anın esiri oldum. Şimdiki insanların söylediklerini dinleyince aldırma ey derviş biri gider biri gelir derdi çirkinliklerin sahte perdeye bürünmüş aşağılanmış aşk sözleri bukadar ucuz olduğunu düşünememiştimki.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta