Her tükendiğinde umudum
İnsandan yana
Bir şey oluyor
Yeniden bağlanıyorum hayata…
Bak şu insanlara
Kan ter içinde koşturuyorlar
Yardım konvoyuna
Göz, kulak kesilmiş her yerleri
Yürekleri Van, Van atıyor
Dilleri Erciş…
İki elbisesi olan birini
Yorganını, yastığını getiriyor bir
Baba yadigarı palto çıkmış dolaptan
Çocuğunun boğazından kesmiş mamasını
Kucak, kucak çocuk bezi
Koşturuyor bir diğeri…
Her tükendiğinde umudum
İnsandan yana
Tam artık bitti insanlık
İşte bu bencillik
Bu çıkarı için satmak onurunu
Tam artık bitti dediğimde
Bir şey oluyor
Yeşeriyor yeniden umutlarım
Yeniden bağlanıyorum hayata…
25 / 10 / 2011 - Ayvalık
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta