Tuhaf Değirmen Şiiri - Hamza Mamaş

Çok yeldi bu değirmen.
Suyun, havanın galeyanına geldi.
Bir çark, bir çakıldak, bir çıkrık iken,
Göklerin pervanelerine özendi.
Bu hız çok geldi değirmencik yenildi.

Yel aldı, gök yüzüne savurdu.
Su seline kattı, deryalara duyurdu.
Bu hazin hikaye işte burada son buldu.

Çok yeldi bu değirmen.
Olan emeklere oldu.
Darı çuvalda kaldı.
Aç sofrada kaldı.
Su bakraçta...
Özentiler sona erdi sonuçta.
Azdı, asil değildi.
Koktu, ayrandı belliydi.
Bizim tuhaf değirmenin başına neler geldi.
Bizim tuhaf değirmenin yerinde yeller esti.

Yel aldı, gök yüzüne savurdu.
Su seline kattı, deryalara duyurdu.
Bu hazin hikaye işte burada son buldu