Tuhaf bir his bu,
Ben hiç anlayamıyorum,
hiçbir kitapta da yazmıyor.
Sana baktığımda,
göğüs kafesimdeki kuş uçmak istiyor,
sonra o kafeste çiçekler açıyor,
ben hiç anlamıyorum..
Seninle paralel ilerliyor sessizliğim
Renksizliğimi karanlıktan ayırt edemiyorum
Nasıl kayboldun içimde
Çoğunluğun arasında duruyorsun
Söylesene beni neden azınlıkta bırakıyorsun?
Gülümsemen umutlu!
Herşeye yeniden inanıyorum,
ama sen gidiyorsun.
Bahçemdeki karanfil şahit kopardığında solacağıma.
Gitmelerin kimedir?
Gitmelerin niye ?
Oysa ben kalmak istiyorum aynı rıhtımda,
tarih tekerrür etsin, yine çarpsın ayağım o taşa.
Fakat hala birşeyler çağrıştırmıyor mu varlığım?
Söylesene nereye saklandın...
Sığamaz mıyım ben sende bir yerelere,
bir kitabın sayfasına veya satır arasına,
bir fotoğraf karesine, anılarının bir köşesine
yüreğine,
herşeyden vazgeçtim,
avuçalarına bile sığamaz mıyım?
Kayıt Tarihi : 10.5.2020 22:22:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!