Tüh be Şiiri - İlhan Vural

Şimdi böyle ayrılık vakti gelince de olmuyor ki.
Tüh be, ne kötü şeymiş;
Kırık sandalyeye korkuyla oturmak gibi.
Aşk da seni böyle kökten düşüren bir şeymiş.

​Fakat günü geçti, ne yapalım?
Sen eski bir gazeteyi okur musun?
Ama ne tesadüftü be;
Kokusu biraz sen, biraz da nilüferler gibi.

​Ben o bankta yıllanacağım.
Hasretimi o bankın soğuk demirine kazıyacağım.
Ve sen hiç gelmeyeceksin;
Çünkü bunu kendi içimde saklayacağım.