Tuğrul Özdemir Şiirleri - Şair Tuğrul Öz ...

Gözlerinin karanlığında gizli,
Yaşadığın aşkların sıradanlığı,
Hep içinde saklı,
Kanayan yaraların,
Gözlerin nemli, yüreğin puslu,
Baksada hayata,

Ne zaman kapatsam gözlerimi,
Gözlerin geliyor aklıma,
Uykulara rest çektim,
Birleşmez oldu kirpiklerim,
Ne zaman Mehtaba baksam,
Aya benzer yüzün gelir aklıma,

Bazen yenik düştük zamana
Esiri olduk anlamsız duyguların
Yağmurda yürüyüp karda erisekte
Yinede yenilmedik hayata

17.05.2005 Saat:15.15

Dökmezsin bir tas su
Yaktığın benliğime
Açarsın türlü çiçek
Vermezsin bir tane
Yaktığın benliğime
Her hastaya şifa olur

Yürüyorum ıssız sokaklarda,
Seni arıyorum köşebaşlarında,
Tek dostum kaldırm taşlarında,
Yürüyorum sessizliğe doğru,
Karanlıktan bir çığlık yükseliyor,
Yaklaşıyor bana doğru figanın,

Çelişkili dünyalarda sıkışmış hayatım,
İki arada bir derede kalmış hayatım,
Aşkı olmayan, yüzü gülmeyen,
Dertli mi dertli, dertli hayatım,
Yazı olmayan, güzü bitmeyen,
Köhne mi köhne, köhne hayatım,

Mum gibi erir boğuk sesim
Korkar canım sessiz karanlıkta
Can gibi erir bam telim
Korkar sesim soğuk gecede
Yediğim haram, içtiğim zehir
Oyuncak gibi oynarlar hayatımla

Beklemek,
Neyi neden olduğunu bilmeden,
Sonsuz bir arayış,
Kimi nasıl bulacağını bilmeden,
Sevmek bir gülü,
Senin olamayacağını bilerek,

Bir garip aşık ağlar yanık yanık,
Kimse duymaz sesini, kimse görmez gözyaşlarını,
Bir meçhul aşık ağlar garip garip,
Kimse bilmez sevgisini, kimse silmez gözyaşlarını,
Bir serseri aşık dolaşır buraları, kimse tanımaz onu,
Sorsalar kimbilir kaç sevdanın yarasını taşır yüreğinde,

öyle sevmişim ki seni
sen olmuşum.
aynalara bak!
gör beni!
gör kendini!
hayrete düş!