Şiir ler dolu bir hayatım var,yaşanmışlara yakın ama insanlar dan biraz uzak bir hayatım var ,bazen yanlızlığı bazen de gökyüzüne dalmayı çok seviyorum. Boş kaldıkça sürekli şiir ler yazıyorum.
Biliyorum,bazen seni çok üzüyorum ve çok kırıyorum.
Fakat,ben bu kadar sevilmeye,alışık değilim sevdam.
Özür dilerim senden,yüreğni kırdığım için.
Kırsam da seni,unutma,kıyamam sana,gözümden bile sakınırım ben.
Aslında,en çok seni,ben sevdim.
Senli geçen günleri,unutmadım aslında.
Kaybettiğim günden beri,yanlız kaldım serseri geceler de.
Ne mutluluğu nede huzuru,tadar oldum.
Meğerse sen mişsin,en güzel mutluluğum.
Gelmeyişlerin için,her gece şiir yazarken.
Çok güzel,sevdalar vardı,sevmeye doyamazdın.
Sevdiğin gitse bile,onun ile ölürdün.
Başkasını,sevmeye gerek yok,zaten,hayatına alamazdın.
Gözlerin yaşlı,boş duvarlara,sevdiğini anlatırdın.
Ve biz,böyle sevgilerden,eksik kaldık.
Ne kadar çok,ileri gitmek istesem de,olmuyor.
Adım atmaya çalıştığım ayaklarım,geri geri gidiyor.
Göz yaşlarım sel olmuş,adım atsam düşerim.
Hala acısını çektiğim,bir hikayem var benim.
Nereye gidersem gideyim,sürekli yanımda.
Karşıdan izlerdim seni,sessizce.
Adım atamazdım,duyarsın diye.
Bedenimi,kanlar sarmış.
Oysaki,ağlamak tan,gözlerim parçalanmış.
Yüreğimdeki acıları,anlatmak istesende.
Sebepsizce,ağlamalarım vardı benim,
Zaten beni bitirende,göz yaşlarım oldu,fakat ağlamaktan vazgeçemedim.
Bir insan,göz yaşı dökerse,ya acılarından yada sevdiklerinden .
İnanırmısın,yüreğim yangın yeri ve bunu hiç kimse bilemez,yaşamadan.
Sevdiğinden vazgeçmek,bir kalbe yakışmaz.
Öyle bir şarkı çalsın ki,derin duygulara dalayım.
Her gece olduğu gibi,sen kokan bu gece de,efkarlıyım
Olursa,bu gece,sabahlamak istiyorum,çünkü kalbim çok dolu.
Dalıp dalıp giden gözlerim,gündüzler den kayboldu.
Sorsan bana,evet çok sevdim,hatta,herşey den çok sevdim.
Sabah ladığım geceler de,gözlerime,uyku girmezken.
Geçen zamanın,ardından gelen,havanın aydınlanmasına baktım ben.
Ansızın,sabah olmuş ve ben farkında değilim.
Kafam o kadar dalgın ki,bazı şeyleri unutuyorum.
Demek şimdi bir sabah daha oldu.
Öyle sevdalar yaşardık ki,tek bir kişiyi severdik.
Gün geldi,ayrılıklar yaşanıp,yanlız kaldık
Canımız o kadar çok yandı ki,susup yaramızı sardık.
Aslında tam da saramadık,daha çok yaramızı kanattık.
Hayalin geldi göz önüme,hatıraların geldi derken.
Biri,benim ışıklarımı,söndürsün lütfen.
Sadece,karanlıkta kalmak istiyorum ben.
Mesela,uyumak istiyorum,sırf sevdiğimi,rüyamda görürüm diye.
Hani insan,uyurken,acılarını unuturmuş ya.
Eğer,gözlerimi kapatırsam,beni bırakın.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!