Tuba Toprak Şiirleri - Şair Tuba Toprak

EY BENİM ALFABEM

Geleceğin güne kurdum zamanı
Çentik çentik canı hiçe saydım ben
Gözlerin bildim de sonsuz limanı
O hırçın ummanı hiçe saydım ben

EY GÖNÜL

Hiç düşündün mü ey gönül?

Gittikçe uzaklaşıyoruz hayattan onun adına kurduğumuz hayallerden hatta kurdukça savruluyoruz sarı sarı Eylül gibi kuru dallarından...

EYY İNSANLIK

TUBA TOPRAK

Ey insan sen kendini ne sanırsın
Nedir bu arşa varan İblisane kibrin

GECE BESTESİ

Bak vakit vuslattır çaĝırır gece
Çözülmezse dilin susmak edeptir
Yak aşkla yüreği yansın kandilce
Dökülmezse zehrin kusmak edeptir

KIYMETLİM...GECE BEYAZI

Sen geldiğinde çiçeklere soyunurdu ağaçlar
Sevişken dallar meyveye dururdu
Fırtınaya aşık dalgalar gibiydi yüreğim
Kitabın içine kuru güller koyardın

GEL

Sırtını kalın giy saçını topla
Yağmura doluya aldırmadan gel
Vuslatın encamı nedir hesapla
Sevda miadını doldurmadan gel

GELSEN SEVDİĞİM

Duasın dilimde en çok da güzün
Bir dala tutunup gelsen sevdiğim
Adaklar adadım gece gündüzün
Bir OL'a tutunup gelsen sevdiğim

GİDERSEN

Gidersen kumrular da gider ağaçlardan
Bir bir büker boynunu mevsimler
Gelincik açmaz vahşi yamaçlardan

GİRYEBAR

Kollarını hüzne çemredi mevsim
Saçına yüz sürmüş bir rüzgar yolla
Yaşımdan habersiz ruh mütebessim
Adı son olmayan bir bahar yolla

İÇİMDE KALDI

Kötürüm bir hasret tüter burnumda
O son bakışların içimde kaldı
Yârin simasıdır gönül burcumda
O son bakışların içimde kaldı