Polenlerde
O kadar
Özgüven
Olsaydı..
Kendi
Özgüvensizliklerini
Hüznün ve kederin
Tam ortasında olmak
Vakitsiz bir an
Bilinmez bir diyar
Usulca bir sokak
Gezmek
bazen yeniden doğar insan
güneşin rengiyle ufka.
Kızıl bir ahenk yayılır önce ortaya
ve
Beyaz düşler,
her günde
şahit olsan da ölümlere
en sevdiklerini de alsa
kara toprak
mecbursun
nefes almaya
Yaprak savurma küllerini
baştan başa
Göz yaşını indirirse yağmurlar
ezilen insanlara
Konuşmak çözüm değil
Oynamak sözüm değil
Bilmediğim bir şeyler mi var
Hayata dair
İnan öğretselerdi
Böyle olmazdı
Bu dünyanın düzenini
Anlasaydım
yeşil ve mavidir zaman ,
kutsamak içinde bulunduğun her anı
yapacak daha iyi bir şey bulmak
yaşama dair,
uçmak özgurlugunce ,
yaşamak yaşamaya dair
Sevemedim
seni der yeterince..
Kimi
Sevdik ki
Hayli yeterince..
Hep bir
Ben kıskanabilirim
Seni
Tüm geçmişini
Geleceğini
Sebepsiz sahiplenebilirim
Tüm günah kokan
Kendini yorma
Demedim mi ben sana
Kendinle uzlaş demedim mi ben sana
Yetmedi mi tüm olanlar
Yetmedi mi tüm yalanlar
t.o




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!