Tuba Okur Şiirleri - Şair Tuba Okur

Şimdi ben miyim?
Susmayı öğütleyen sana..
Yoksa sen misin
Konuş diyen bana? !
Haykırırcasına susan
Sustukça haykıran..

Ne hayvanlar tamamen suçlu,ne insanlar ortada bir problem var çözülmesi gereken ;çözüm barınaklar desem koşullar uygun değil ,çözüm sokaklar desem insanlar memnun değil..Araftayım ikisi de vicdan yükü,ikisi de gönül bağı
İkisi de üç nokta...
sustum

Tabiri caizse diye
Bir tabir mi var
Bu hayatta
Yalanın dili
Olsa
Ben yalancıyım

Biz sevgiliye değil
Sevmeye açız
Biz kavuşmaya değil
Ayrılığa talibiz
Biz küllenmeye değil
Yanmaya talibiz

Sussam
Sussam
Biraz nefes alsam
Kendimle
Kalsam
Uzunca bir süre

Kimseye
Kendimi
Tanıtma çabam
Olmadı ki
Bu hayatta..

Acılar acılar
Göz yaşı döken
Aileler
Kayıp giden
Gençler
Evinden kaçan

Bir taşların
Sırrı
Çözülmedi
Bir duvar yazılarının
Birde senin
Gözlerinin

Yinelemek
Hece hece
Bitmek bilmeyen
Suskunluklarımı..
Hani bir şey söylemiştim
Sana ve ona

Tebriz gülü
Gibi olabilmek..
Saf asil bir sarı..
Vakur bir eda ile
Toprağa kök salan..
Derinlere sevdalı..