Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Öncelikle bu şiir bana öğretmenim Mustafa Kartal tarafından hediye edildi. Benim şiir yazdığımı ve şiirle ilgilendiğimi görmüştü ve adımın tuana oldugunu duydu hemen bana bu şiiri armağan etti sizinle arkadaş olduğunu söylemişti. Sanırım bu şiir Bosna'daki bir kızı anlatmaktaydı çok etkilendim ve hayatımın şiiri yaptım her gün okuyorum o günden beri emeğinize sağlık...
hasret çökmüşse dağlara yürek yorgun bakar akşamlara...tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta