(Kızım'a)
Gecikmiş sevdalardan,
Gizemli bir yolculuğa çıkmak üzereydim,
İçimden bir ses öl diyordu öl! yaşamak için çok geç,
Durdursam kendi yaşamımı durduracaktım yalnız..
Ve en kolay yolu buydu hayata direnmenin..
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta