AhTuana! Birileri biçiyor attığımız tohumları
Gömülüyoruz yaralı bir gemi gibi ağır ağır
Anılardan fırlayıp başımıza üşüşüyor çaresiz ninniler
Sıkışıp kalıyoruz dört yapraklı gülüşünde yoncanın
Yürürken zaman, sürükleniyor kalıntılarımız
Anlamını yitiriyor kırık dallarıyla meçhul bir bahçe
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
