siması renge doymamış bir çocuktum da
bir yerim vardı tabloda
çabucak kök salıyordum toprağa
çevremde silüetler renkler desenler
bıçkın naralar çınlıyor kulaklarımda
alışırken gözlerim akşam karanlığına
“Bize ne irs-ı peder, ne servet ü ne cah kalmıştır,
Şuûr-ı hikmete karşı bir eyvallah kalmıştır'
Sultan Veled
Devamını Oku
Şuûr-ı hikmete karşı bir eyvallah kalmıştır'
Sultan Veled




Çok güzeldi,tebrikler baki selamlar...
bende olmak isterim böyle bir tuvalde resim
saygılar usta
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta