siması renge doymamış bir çocuktum da
bir yerim vardı tabloda
çabucak kök salıyordum toprağa
çevremde silüetler renkler desenler
bıçkın naralar çınlıyor kulaklarımda
alışırken gözlerim akşam karanlığına
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Çok güzeldi,tebrikler baki selamlar...
bende olmak isterim böyle bir tuvalde resim
saygılar usta
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta