siması renge doymamış bir çocuktum da
bir yerim vardı tabloda
çabucak kök salıyordum toprağa
çevremde silüetler renkler desenler
bıçkın naralar çınlıyor kulaklarımda
alışırken gözlerim akşam karanlığına
ben aşkı bir üveyikten satın aldım,yaşım onaltı
o zamanlar bakır rengindeydi dağlar
daha şıvan düşmemişti böğrüme
daha deli deli esmemişti ruzigar
kalbim acıya düşmemişti
sanırdım bütün ırmaklardan koşacaktım
Devamını Oku
o zamanlar bakır rengindeydi dağlar
daha şıvan düşmemişti böğrüme
daha deli deli esmemişti ruzigar
kalbim acıya düşmemişti
sanırdım bütün ırmaklardan koşacaktım




Çok güzeldi,tebrikler baki selamlar...
bende olmak isterim böyle bir tuvalde resim
saygılar usta
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta