di qîrîna hezar salan de bû,
bi hestên bêkesî dihat,
di tenêtiyek mirov-qefilîde bû,
mîna hechecikên Amedê
xwe diavêt deriyê mizgefta.
Hêsrên wê ji kûrahiya dîrokê dinûzılî,
ji çavên wê xemgîniya têkçûyînê dhat xwendin,
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta