Kalakalmıştım
Zifir karanlıkta
Kör ve sağır
Kendimi avutmaca
Ruya diyordum
Düşünsel çıkmazlarım
Sensizliğe tosluyordu hep
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




tamamı
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta