Ne zaman bir tren görsem, bir gar,
İçimi bir hüzün sarar…
Gözüm dalar,
Gönlüm O’nu,
Hep gelecek sanar…
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Belkide hüznü saran ayrılığın imgesi oldugundandır istasyonların...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta