Tren gitti!
Kaçırdık az öncekini de...
Dumanlarını üfleyerek, sigara tiryakileri gibi,
İzin vererek mendil sallamalarına ayrılanların,
Yavaş yavaş hızlanarak, gitti! ..
Bu son “ tren” di...
Son ayrılık ve son şansımız,
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




hoş şiir tebrikler.
Son trenin birde son duragi vardir, en azindan ona yetisirsiiz dost...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta