Tren gitti!
Kaçırdık az öncekini de...
Dumanlarını üfleyerek, sigara tiryakileri gibi,
İzin vererek mendil sallamalarına ayrılanların,
Yavaş yavaş hızlanarak, gitti! ..
Bu son “ tren” di...
Son ayrılık ve son şansımız,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




hoş şiir tebrikler.
Son trenin birde son duragi vardir, en azindan ona yetisirsiiz dost...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta