Seni düşlerken,
Yanağım buz gibi camla sırdaş oluvermiş,
Uykuya hapsedilmişim, tren raylarını sayarken,
Matematiğim yettiğince,
Ve Kütahya garına varış düdüğüyle fark ettim,
Yanımda olmadığını,
Kim bilir kaç bininci kez.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta