T R E N
Her gün bir tren geçerdi,
Az ötemden,
Ellsallarlardı güler yüzlü insanlar.
Günler geçti,
Niçin geçti anlıyamadım.
Bir gün bir kadın idi trenden,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Duygulu anlar yaşatan özgün şiirinizi kutlarım.
Saygı ve esenlik dileklerimle.
Bu şiir ile ilgili 11 tane yorum bulunmakta