Bir travma yaşarım bedenimin en derin gölgesiz kalabalığında
Sevgilim! Bu kalabalığı Yararak atla gönlümdeki sert ve adi salıncağına.
Sallansın bi sırat köprüsü korkusuyla
Ve düşme! Tutun iplerine bu dar ağacımın acımasız kahrına.
Kırılmaz, umutlarıma sarıl ey sevgili
Koklama sakın burnunun direkleri kırılmasın
Sen uykusuzluk nedir bilir misin
Tırnaklarınla yastığını parçaladın mı
Gözlerini tavana dikip
Düşündüğün oldu mu bütün gece
Ve bütün bir gün
Belki gelir ümidiyle bekledin mi hiç?
Devamını Oku
Tırnaklarınla yastığını parçaladın mı
Gözlerini tavana dikip
Düşündüğün oldu mu bütün gece
Ve bütün bir gün
Belki gelir ümidiyle bekledin mi hiç?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta