Bir travma yaşarım bedenimin en derin gölgesiz kalabalığında
Sevgilim! Bu kalabalığı Yararak atla gönlümdeki sert ve adi salıncağına.
Sallansın bi sırat köprüsü korkusuyla
Ve düşme! Tutun iplerine bu dar ağacımın acımasız kahrına.
Kırılmaz, umutlarıma sarıl ey sevgili
Koklama sakın burnunun direkleri kırılmasın
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta