Kaybolmaktı doğanın zorunlu öğretisi.
Her gece bir ben eksilirdi benden.
Gece, ölümün temsiliydi
Işığı hapsedince karanlık kefen.
Direnç, yaşamın devamıdır,
Ölümse, yenilgiyi kabullendiren.
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta