Büyük boşluğun konuştuğu kimsesizlikte zaman
ÖLÜ cipler kaynak yapılmış gülümsemeler lehimlenmiş duruş
Tek tek ele geçiriyor içimizdeki evreni.
Sanki dunsuz olan bir şeyler başlamışçasına
Kirli ve yapışkan bir an 'da donup kalmış sesler.
Ne gam kendine yabancı beden, ruhu ucuz kucaklayış
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta