Büyük boşluğun konuştuğu kimsesizlikte zaman
ÖLÜ cipler kaynak yapılmış gülümsemeler lehimlenmiş duruş
Tek tek ele geçiriyor içimizdeki evreni.
Sanki dunsuz olan bir şeyler başlamışçasına
Kirli ve yapışkan bir an 'da donup kalmış sesler.
Ne gam kendine yabancı beden, ruhu ucuz kucaklayış
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta