TRAVMA
Bu şehir çıldırıyor her akşam,alnımın ortasında..
Minibüsler,otobüsler,tramvaylar; Travma.
Geride çığlıklar kalıyor,gecenin duldasına.
Tiz bir ışık hüzmesi,diskotek müzikleri ve serseri düşüşlerim
Kalabalık,Travma.
Alnımı gözlerine dayadım sonra,ısınsın diye..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta