’Ne kadar yamalarsan yamala
Gölgenden kanamaya başlamışsın bir kere … ’
I
/Günlerin paslı prangalarında, infaz edilen suçlu imgelerdik...
yalnızlığın defansına çekilerek, hep kısık sesle okuduk, ölümün beslediği yara izi şiirlerimizi...
yoğun istek üzerine tekrar söylediğimiz kanamalı şarkılarımız, nakarat aşklarda...
fezayı bağlayarak yorgun kanatlarına
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Devamını Oku
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta