Gökyüzünü ciğerlerinden evvel mor kanıyla soluyan
Ve karanlık lokmasını delirircesine yutan
Ardından piç diye bağırılan kimsesiz
Anası babası belirli kendi belirsiz
Tragedya çocuğu
Tepende yokluk bulutu
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta