mutluluğun portresiydi yaşanmışlıklar.
biz ise yaşadık onları,
yerlerinin,
bir daha asla doldurulamayacak oluşunu bilmeden…
zamanın kıymetini çok geç anladık.
çocukluğun saflığını küçümsedik kendimizce.
büyükmek, sorumluluk almak istedik.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta