Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Oldukça ilginç, derin manalı ve düşündürücü. Üç ayrı mevzu
harmanlanıp kombine edilmiş? Çocukluk, Anne sevgisi ve
hasret...İlhamınız çağlasın, keskin kaleminiz eğilmesin.
Çok teşekkür ederim. Saygılar sunuyorum.
Cansın abim, canımsın. Teşekkür ederim.
Her dize annemizin nefesi gibi dokundu bana. Tozlu yollar, yanık odun kokusu, ekmek arası domates… Hepsiyle birlikte annemizin silüeti gözümde yeniden canlandı. Yüreğinin sıcaklığına selam olsun.
Cansın abim, canımsın. Teşekkür ederim.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta