Tozlu raflarda unutulmuş ağır bir kitap gibiyim
Sarı yapraklarım ve küçücük yazılarımla duruyorum
Kuytu köşelere atılmış yapraklarım var
Bazılarını azgın belalarda unutmuşum
Şimdi duruyorum
sessizliğe sığındım
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




çok güzel...içten konuşmak saygınlık ile olur ve saygınlık hayatı sevdirir..
beğendiğim şiirinizin içselliğini...selamlar...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta