Ne kadar güvenebilirsin seni sevenlere
İnsan güvenemez iken bile kendi nefsine
Nasıl mutlu olunur ki? sahte gülücüklerle
O içli gülüşlerde şimdi tozlu raflarda
Tıkamışız kulaklarımızı vicdanımıza
Nasihatleri öğütleri kimse duymamakta
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta