bıraktım ruhumu kırık tozlu raflara...
seni unutmak, yok etmek değildi bıraktığım ardıma....
bitmeyen gecelerde, dinmeyen yaşlarla...
yakan değildi bu yüreği özlemi ile hasreti....
yaradan şükre buruşturup vermişti gönül çiçeğini...
ve yok etmişti kalmamıştı bir damla yaşı ve isyanı...
belki senli sensizlikti bende ki sonsuzluk...
Vuruldu bir uçurum derinliğinde
Yaylada bir seherin serinliğinde
Avcıdan yarasını gizlercesine
Çığlıgını gömerek devrildiginde
Vuruldu ciger parem kanlar içinde
Devamını Oku
Yaylada bir seherin serinliğinde
Avcıdan yarasını gizlercesine
Çığlıgını gömerek devrildiginde
Vuruldu ciger parem kanlar içinde




yitmez bitmez bu sevgiyle bu hikaye...
belki bir gün bir el uzanır raflara...
alır ve kaldırır onu havalara...
siler üzerindeki tozu basar yarasına...
ve yaşar tadıyla bu dünyayı...
sonu ölüm olan sonsuzluğu...
kurşun yarası hasretiyle...
tebriklerimle...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta