Eski sayfaların arasında unuttuğum,
Kadim kitapların üstündeki, güneşin sahnesinde süzülen o güzel toz,
Belki de kaybettiğimi sandığım bir kalp,
Ya da, aramayı bıraktığım bir ruh.
Semanın karanlık zindanlarına kitlediğim, göğsümden söküp, çaktığım bir ateş,
Veya sanrıların arasında, bulutlarımın terk ettiği yaşlı bir ağaç.
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta