İki seksenlik bir ölüye konmuşsun toz
Yer mi bulamadın yatacak arsız toz
En ücra kıyıları bilir yüzsüz hünerin
Elveda diyen bir ömre bedelsin toz
Aşka hudut çizer soysuz zerrelerin
Işığa teslim olmaz elde fenerin
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta