Ürken yüreğim, dalların ardında, yaprakların gölgesine saklı
Titreyen dizlerine sarmış kollarını, bacaklarını göğsüne bastırıyor
Ben hiç duymadım sesini
Değmedim uçuk pembe yanaklarına
Anılarımda dokunuşların yok
Uykusuzluklarımda payın yok
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta