O kadar saf ve toysun ki çocuk
bilmezsin
bilemezsin
yaşamadın
yitirilmeyen duygularda ayrılığının
nelere yol açabileceğinin
farkında bile değilsin.
Şimdi gidiyorsun, git
Bütün sabahları üşüdüğüm
Bütün gördüğüm senli günlerim, onlar da gitsin
İçimde bir şarkı
Gözümde bir ışık kalmıştı herşeye inat
Kapat gözlerimi, sevdiğim anlar da gitsin
Devamını Oku
Bütün sabahları üşüdüğüm
Bütün gördüğüm senli günlerim, onlar da gitsin
İçimde bir şarkı
Gözümde bir ışık kalmıştı herşeye inat
Kapat gözlerimi, sevdiğim anlar da gitsin




Ne güzel söylediniz Osman bey...
Evet sonuç maraz. Ya da belki neden de maraz ve ilişkilerde maraz, asla tek taraflı değildir.
Ancak, her yerde olduğu gibi, hastalığa, önce şifa bulmaya çalışırsın.
Sonra baktın ki kangren oluyor, tüm vücudunu saracak gerektiğinde kesip atmayı da bilmelisin.
İnsan kendinden kaçabilir mi?
Kaçarsa nereye ve ne zamana kadar kaçar?
Peki kaçmak doğru mudur?
Şiirde bunun cevabı net olarak ortaya konulmuş.
Sonuç: Maraz.
Hüsamettin bey çok teşekkürler, çok incesiniz...
Mustafa bey, her zamanki gibi tespitiniz hedefi tam on ikiden vuran nitelikte...
Değerli yorumunuz için çok teşekkürler.
Haklı şiir...
Kaçmanın çözüm olmadığı, vardığın yerde çıkar karşına...
Ve çoğu kaçış sadece korkudan değil, "toyluktandır..."
Tebrikler Değerli Şaire..
Şiirinizi
Beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta