Elmastan bir köşkün vardı kalbimde,
Hiç değer bilmedin, sitemkâr ettin,
Yoluna koydum da garip başımı,
Kapında kul ettin, hizmetkâr ettin.
Giderken ardınca, garipçe baktım,
Özlemin ateşten gömlekti, taktım,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Ne kadar zarif sitem etmişsiniz. Çok beğendim. Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta