TÖVBE YÂ RABBİ!
Bugüne dek hayatta, fî'lî/kavlî yaptığım
Mâlâyâni ne varsa; tövbe ettim, vazgeçtim.
Bir işin temelinde, yoksa Hakk’ın rızâsı
Yarama merhem sürse; tövbe ettim, vazgeçtim.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta